سلام به همه دلنویسان عاشق و عزیز ایرونی :

عضویت دو دوست جدیدمون رو تبریک میگیم !
۱.خانم : بهاره رکنی
۲. آقای : امید هادی (ایشون نویسنده هستند)

منتظر مطالب این دو دوست و همکار جدید و شما هستیم !

هرمان هسه :

اگر از کسی متنفری از قسمتی از خودت که در اوست متفری ...
پس چیزی که در وجود ما نیست نمیتواند ما را آزرده سازد ... !

ای عشق من ...

عشق من بدون وقتی یه کبوتر سفید بال شروع به پرواز  با کلاغ ها میکند بالهایش سفید باقی می ماند اما قلبش ... اما قلبش سیاه و تاریک و بی رحم میشود ...

...و عشق ... و عشق این موزه شیرین و تلخ ....
و عشق تنها به چشمان هم خیره شدن نیست ...
بلکه همراه یکدیگر به یک سو نگریستن است ....

یا علی گفتیم و عشق آغاز شد ....

سلـــــــام ... سلــــــام به تک تک دلنــــــــــــــــــــــــویسان عاشق ایرونی !

بالاخره بعد از مدتها دوری و البته دوستی دوباره و گروه دل نویسان عاشق ایرونی افتتاح میشود !

یعنی دوباره همه برو بچه های گل قدیمی و گل جدید دور هم جمع میشوند و می نویسند ...
مینویسند از دل ... از عشق ... از دوستــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی !

س منتظر همه شما هستیم از امروز که تعطیلات شروع میشوددددد همه دور هم دوباره شروع میکنیم !

                           من میگم بهم نگاه کن

                                                               تو میگی که جون فدا کن

                           من میگم چشات قشنگه

                                                                    تو میگی دنیا دو رنگه

                           من میگم دلم اسیره

                                                                 تو میگی که خیلی دیره

                          من میگم چشاتو وا کن

                                                                    تو میگی منو رها کن

                          من میگم قلبمو نشکن

                                                            تو میگی من میشکنم من؟

                          من میگم دلم رو بردی

                                                              تو میگی به من سپردی؟

                         من میگم دلم شکسته است

                                                 تو میگی خوب میشه خسته است

                         من میگم بمون همیشه

                                                                   تو میگی ببین نمشه

                        من میگم تنهام میذاری

                                                                  تو میگی طاقت نداری

                        من میگم تنهایی سخته

                                                             تو میگی این دسته بخته

                        من میگم خدا به همرات

                                                            تو میگی چه تلخه حرفات

                        من میگم که تا قیامت

                                                                      برو زیبا به سلامت

                         من میگم خدا به همرات

                                                            تو میگی چه تلخه حرفات

                         من میگم که تا قیامت

                                                                     برو زیبا به سلامت

              تو مثل چشم دریا عاشقی و پاک و بارانی

                                                                     و من یک تکه از دریا ولی نمناک و طوفانی

              به یاد چشمهای تو تفال میزنم امشب

                                                                          ببینم میروی آخر از اینجا یا که میمانی

             تو رو جان همانی که جدایت کرد از چشمم

                                                               همین امشب بیا در کلبه ی سردم به مهمانی

            عجب روز قشنگی بود روز آشناییمان

                                                                   چه شد حالا که از آن انتخاب خود پشیمانی

            همه بردند از خاطر مرا من ماندم و چشمت

                                                                     تو هم رفتی و یادت رفت نام من به آسانی

           چه زود از یاد بردی آن قرار روز اول را

                                                                     همان که قول دادی این پریشان را نرنجانی

          اگر چه رفته ای و بار دیگر بر نمیگردی

                                                               ولی دیوانه ات هستم خودت هم خوب میدانی

          تمام شمعدانیها برایت اشک میریزند

                                                                               دلت آمد دل گلهای باغم را بلرزانی

         و عادت درد سنگینی ست وقتی اوج میگرد

                                                                     به من عادت نکردی طعم حرفم را نمیدانی

        تماشا میکنم این قصه را زیبای من اما

                                                                 خدا را خوش نمی آمد که این دل را بسوزانی

                                             گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست

                                             بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست

                                             گفتم که کمی صبر کن و گوش به من  کن

                                             گفتی  که  نه باید برم  حوصله ای  نیست

                                             پرواز  عجب  عادت  خوبیست  ولی   حیف

                                             تو  رفتی  و  دیگر  اثر  از چلچله ای  نیست

                                             گفتی که  کمی فکر  خودم باشم و آن وقت

                                            جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

                                            رفتی  تو  خدا  پشت  و  پناهت  به  سلامت

                                              بگذار  بسوزد  دل  من  مساله ای   نیست

خوب دوستان امیدوارم خوشتون اومده باشه

                         دیشب دوباره دیدمت اما خیال بود

                                                                      تو در کنار من بشینی؟..... محال بود

                         هر چه نگاه عاشق من بی نصیب بود

                                                                          چشمان مهربان تو پاک و زلال بود

                         پاییز بود و کوچه ای و تک مسافری

                                                                        با تو چقدر کوچه ی ما بی مثال بود

                         نشنید لحن عاشق من را نگاه تو

                                                                          پرواز چشم های تو محتاج بال بود

                         سیب درخت بی ثمر آرزوی من

                                                                        یک عمر مانده بود ولی کال کال بود

                         گفتم کمی بمان به خدا دوست دارمت

                                                                       گفتی مجال نیست ولیکن مجال بود

                         یک عمر هر چه سهم تو از من نگاه بود

                                                                        سهم من از عبور تو رنج و ملال بود

                        چیزی شبیه جام بلور دلی غریب

                                                                        حالا شکست وای صدای وصال بود

                       شب رفت و ماه گم شد و خوابم حرام شد

                                                                            اما نه با خیال تو بودم حلال بود

              نام تو را آورده ام دارم عبادت می کنم

                                                                 گرد نگاهت گشته ام دارم زیارت می کنم

              دستت به دست دیگری از این گذشته کار من

                                                                 اما نمی دانم چرا دارم حسادت می کنم

              گفتی دلم را بعد از این دست کس دیگر دهم

                                                         شاید تو با خود گفته ای دارم اطاعت می کنم

              رفتم کنار پنجره دیدم تو را . بگذریم

                                                            چیزی ندیدم این چنین دارم رعایت می کنم

              من عاشق چشم توام تو مبتلای دیگری

                                                          دارم به تقدیر خودم چندیست عادت می کنم

              تو التماسم می کنی جوری فراموشت کنم

                                                              با التماس اما تو را به خانه دعوت می کنم

             گغتی محبت کن برو باشد خداحافظ ولی

                                                                رفتم که تو باور کنی دارم محبت می کنم

                        زندگی پر از سواله می دونم

                                                                    رسیدن به تو خیاله می دونم

                        تو میگی یه روزی مال من میشی

                                                                      اما موندنت محاله می دونم

                        تو میگی شبا دعامون می کنی

                                                              چشمه ی چشات زلاله می دونم

                        توی آسمون سرنوشت ما

                                                                       ماه کاملم هلاله می دونم

                        تو میگی پرنده شیم بریم هوا

                                                                  غصه ی ما دو تا باله می دونم

                        چشم من پر از غم نبودنت

                                                                       دل تو پر  از ملاله می دونم

                        طاقتم دیگه داره تموم می شه

                                                                     صبر تو رو به زواله می دونم

                        اون درخت سیب آرزوهامون

                                                                     پر میوه های کاله می دونم

                        آره میری و نمی پرسی که این

                                                             دل عاشق در چه حاله می دونم

با او و هزاران اوی دیگر بودنت٬بدون مکث پاسخ منفی دادنت.و عشقی نیست٬

جز عشق به چشمان ناز تا ابد روشنت. این را برایت نوشته بودم. باز هم مینویسم:

« هر ستاره شبی است که از تو دورم٬آسمان چه پر ستاره است.»

با او و هزاران اوی دیگر بودنت٬بدون مکث پاسخ منفی دادنت.و عشقی نیست٬

جز عشق به چشمان ناز تا ابد روشنت. این را برایت نوشته بودم. باز هم مینویسم:

« هر ستاره شبی است که از تو دورم٬آسمان چه پر ستاره است.»