مـــن اکـنـــون گـــم شـــده ام

در حـــیاط تنـــهایـی خــــویـــش

خانه ای که پنجره هایش به اندازه ی دیدن توست

و پله هایش موزون با ظرافت قدم هایت

و در آن مــــوســـیـقــی اســـت

که نا خودآگاه همراه آن می گویی

تنها گل های زرد است که می رویند

و درختانــــــی که از دیــوار بالا آمــده اند

و تو را در میان کوچه های خیس می جویند

تمام آرزوهای دلم را به یکباره به دست باد دادم

براي آرزوهايي كه ميميرند سكوتي خواهم كرد سنگين تر از فرياد

آخرين ياورم خاك

آخرين فريادم سكوت

هرگز كسي چنين به كشتن خويش بر خواسته بود ؟

كه من به زندگي نشستم

تو رفتي و من تنها با هين اميد دم ميزنم

كه با هر نفس گامي به سوي تو نزديكتر ميشوم

ای یاد تو همیشه در قلب من

ای باور همیشه یادگار من

رفتی و تنهام گذاشتی تو

کجاست آن لحظه ی اشنایمان

کجاست لحظه ی در کنار هم بودن

تو در کنارم بودی و به من آرامش هدیه کردی

تو در کنارم بودی و به من عشق آموختی

تو در کنارم بودی و من به دنبال تو

تو با من بودی و چشمام ندید تو را

تو رفتی از پیشم تنهام گذاشتی تو

سوختم از تنهایی بی تو بودن

  لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم
تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست ...
تا بداني نبودنت آزارم مي دهد ...
لمس کن نوشته هایی را که لمس ناشدنیست و عریان ...
كه از قلبم بر قلم و كاغذ مي چكد
لمس کن گونه هایم را که خيس اشك است و پُر شیار ...
لمس کن لحظه هایم را ...
تویی که می داني من چگونه عاشقت هستم٬
لمس کن این با تو نبودن ها را
لمس کن ..

      وقتی چمدانش را به قصد رفتن بست        

                               نگفتم:"عزیزم این کار را نکن"

                               نگفتم:" برگرد

                               و یک بار دیگر به من فرصت بده. "

                       وقتی پرسید دوستش دارم یا نه ،

                                            رویم را برگرداندم

                                  حالا او رفته ، و من

                                   تمام چیزهایی که نگفتم ، می شنوم

                                       نگفتم:"عزیزم ، متاسفم ،

                                             چون من هم مقصر بودم."

                                       نگفتم:" اختلاف ها را کنار بگذاریم .

                 چون تمام آنچه می خواهیم عشق و وفاداری و مهلت است"

                         گفتم:"اگر راهت را انتخاب کرده ای ،

                                         من آن را سد نخواهم کرد."

                       حالا او رفته ، و من

                               تمام چیزهایی را که نگفتم ، می شنوم. 

                      او را در آغوش نگرفتم و اشک هایش را پا نکردم

                               نگفتم:"اگر تو نباشی

                             زندگی ام بی معنی خواهد بود

                      فکر می کردم از تمام آن بازی ها خلاص خواهم شد.

                               اما حالا ، تنها کاری که می کنم

                                گوش دادن به چیزهایی است که نگفتم.

                           نگفتم:" بابرانی ات را در بیاور ...

                          قهوه درست می کنم و با هم حرف می زنیم."

                                      نگفتم:"جاده بیرون خانه

                                        طولانی و خلوت و بی انتهاست."

                              گفتم:" خدانگهدار، موفق باشی

                                   خدا به همرات." او رفت

                                              و مرا تنها گذاشت

                                تا با تمام چیزهایی که نگفتم ، زندگی کنم .

پرسيد:

 

 به خاطر كي زنده هستي؟ با اينكه دلم مي خواست با

تمام وجودم داد بزنم "بخاطر تو" بهش گفتم به خاطر هيچ

 كس. پرسيد پس به خاطر چه زنده هستي؟ با اينكه دلم

 فرياد ميزد "به خاطر تو" با يك بغض غمگين گفتم به خاطر

 هيچ چيز. ازش پرسيدم تو به خاطر چي زنده هستي؟ در

حاليكه اشك تو چشمانش جمع شده بود گفت به خاطر

كسي كه به خاطر هيچ زنده است.

سلام

اینجا چه خبرههههههههههههههههههه

قرار دلنویسا این نیست هرکی یادش رفته یکبار بره بخونه بعد برگرده

امین خان از تو بعیده . من اصلا در جریان نیستم ولی میدونم این راهش نیست

آقا برای چی اینکارا رو میکنید

از حالا همه تو این قسمت مطالب خودشونو میزارن توی تالار دعواشونو میکنن

این چه وضعشه؟

هرکی ندونه فکر میکنه چی شده؟

اصلا هم امین نمی خواد پنهان کاری کنید

اینجا دیگه همه میدونن یه خبری شده

خود امین کل قضیه رو مینویسه میزاره تو تالار بقیه میرن نظراتشونو میگن

همه اعضا فهمیدن؟

هرکی این پستو میخونه تو کامنتا بگه

درضمن دیگه هیچکس حق نداره تو این صفحه از این پستا بزاره

دیگر ریشه هایش زمین را نمی شکافت

شاخه هایش با آفتاب خداحافظی می کرد

زخم کهنه تبر بر تنش ترکید

بر خاکی که عمری سایه منت بر سرش داشت زانو زد

آخرین برگ زردش با باد هم آواز شد

جای طناب بازی کودکان بدنش را می سوزاند

چون دیگر از بوسه پروانه بر زخمهایش خبری نبود

خورشید هم به بهانه غروب او را تنها گذاشت

شب سرد و مهتاب از راه رسید

در آخرین تصاویری که ضبط میکرد پلنگی را دید

که هر شب از زیر غرورش رد می شد

پلنگ شاخه ی پوسیده اش را زیر پا شکست

آهی کشید و گفت هر شب هراسان به کجا میدوی؟

پلنگ در حالی که به مهتاب نگاه می کرد گفت:

همه شب میدوم تا به عشقم ماه برسم

درخت گفت مهتاب در آسمان دست نیافتنی ست

ولی پلنگ بی درنگ رفته بود

رفت تا به برکه ای رسید

تصویر مهتاب را در آب یافت

دلش می خواست تا درخت آنجا بود و می دید

که به عشقش رسیده،اما دیگر چه اهمیتی داشت.

پلنگ به درون برکه پرید و غرق شد!

درخت مغرور مرد و پلنگ عاشق.

خدا به کودک آموخت وقتی بدنیا آمد گریه کند

کودک هر چه بزرگتر می شد، خدا بار غمش را زیادتر می کرد

تا گریستنی را که روز اول آموخته بود، از یاد نبرد

خدا به او آموخت که در دنیا

باید بشکند و گریه کند

باید بسوزد و گریه کند

و زمانی که اشکهایش خشک شد ، بخندد !!!!!

آمدی..............گذشتی...رفتی...دور شدی...گم شدی...

دوباره پیدا شدی...برگشتی...بهم نزدیک شدی...پیشم موندی...

ولی اینبار من نموندم...

گذشتم...رفتم...دور شدم...

من پرنده ای را دیدم که در آرزوی پرواز تا بی نهایت خورشید پرهایش را سوزاند

من مادری را دیدم که قصه اش هر شب با به خواب رفتن کودکش نا تمام ماند

من قطره آبی را دیدم که در رویای رسیدن به دریا خشکید

من غنچه ای را دیدم که در فکر گل شدن پرپر شد

من شمعی را دیدم که در حسرت شعله ور شدن آب شد

و از همه بدتر

آغوش یاری را دیدم که در انتظار بازگشت یارش فراموش شد.

خدایا اگه من این دنیات رو تحمل می کنم به وعده ای که دادی امیدوارم

خدایا یادت هست قول دادی بعد این دنیا من رو می بری ی جای قشنگ

یادته گفتی اونجا دیگه کسی نمی تونه روی دروغهاش نقاب مهربونی بزنه

اینو می دونم که اگه جای من وسط جهنم اون دنیات باشه قشنگتر از اینجاست

دیگه خسته شدم پس کی منو از اینجا می بری

تا کی باید در حسرت اون دنیا قشنگت بمونم

نکنه تو هم مثل آدمهای این دنیا قول هایی رو که دادی از یاد ببری ؟

صدای چند ضربه متوالی بر روی میز دادگاه در میان هیاهوی جمعیت پیچید،

سکوت همه جا را فرا گرفت

چشمهای نگران به قاضی دوخته شده بود

در یک چشم به هم زدن آنها را به دادگاه آورده بودن،

آخه همه روز قضاوت را فراموش کرده بودن،

تا چشم توان دیدن داشت آدم بود و آدم،

آدمهایی که حالا چهره هایشان هم مانند دلهایشان سیاه شده بود،

هر کس دنبال تبرئه کردن خودش بود،

اما دیگه کسی نمی تونست پشت نقاب مهربونی ، خیانت کنه

دیگه کسی نمی تونست واسه دروغ گفتن و دل شکستن ، دلیل بیاره

دیگه هیچ کس نمی تونست در برابر عظمت قاضی که همان

پروردگار یکتا بود به یاد نیاره که چه کرده،

خداوند نگاه غضب آلود خود را هم از آدمها دریغ نکرد

چند بار دیگر محکم روی میز دادگاه کوبید و

فریاد زد : گناهکار ، همه گناهکارند ...

درست لحظه ای که فکر می کنی داری برنده می شی ، می بازی !!

به گرمای دستی عادت کرده بودم که خود سرد بود و محتاج دست گرم دیگری

به نگاه هایی عادت کرده بودم که چشمانش را بست

به عشقی عادت کردم که به خیانت عادت کرده بود

لبهای خندانی را بوسیدم که طعم شور اشک می داد

از ترس باران به زیر چتری رفتم که برای من باز نشده بود

خدایا حقیقتی را می دانم که نمی دانم برایش گریه کنم یا بخندم...

معنی هر نگاهی   عشق نیست

پشت هر پنجره   باغچه سبز نیست

در پی هر ابر سیاه   مهتاب نیست

بر سینه هر خاک   گل به زمین نیست

در پشت هر کوه   خورشید به انتظار طلوع نیست

بدنبال گریه های هر چشم   حقیقت نیست

بدنبال هر ردپا   راه نیست

در ساحل هیچ دریایی   ردپا ماندگار نیست

بدنبال هر سلام   خداحافظی ای در راه است...

بمون و لحظه ای درنگ کن

بمون و کمی تردید کن

به یاد آور خدایی را که تنهاست

حس کن که تنهایی و باور کن که تنها می مانی

بمون و نگاه کن ، کمی تردید کن

خدا از روح تنهایی اش در تو دمیده

بمون و به یاد داشته باش که تنهایی و خدایت تنهاترین

زیر لب زمزمه کن به نام او که تنهاست...

من در لحظه ای تلخ تمام لحظه های خوب را فراموش کردم

من برای فرار از پشت سرم ، گلهایی را که خود کاشته بودم زیر پا له کردم

من بر سجاده نماز خدا را فراموش کردم

من می دانستم اشتباه می کنم و رفتم

من کوله عشق و صداقت را به بهانه خستگی زمین گذاشتم و رفتم

من غرق در فریفتن دیگران خود را هم فریب دادم

من دری را به روی خود بستم که دستگیره گشودن ندارد

می دانم اشتباه می کنم و باز می روم

از سراشیبی کوهی پایین رفته ام که نمی توانم بازگردم

اینجا خدا هم از من دور است

می دانم اشتباه می نوسیم و باز هم می نویسم...

به آسمان نگاه کن، در پشت خورشید و ستاره ها خدایی را خواهی یافت

برای چند ثانیه چشمهایت را ببند...

تصور کن فردایی نزدیک را

تو در پشت خورشید و ستاره ها یی

در برابر همان خدایی که سالها پیش یافتی

چگونه همه گذشته ات را انکار می کنی ؟

چشمهایت را باز کن ، خداهم به تو زل زده

او هم در پشت نقابت تو را یافته ، همان گونه که هستی

چشمهایت را نبند ، شاید دیگر فرصت باز کردنش را نخواهی یافت...

انتخاب آدمی چیست؟                زندگی یا مرگ تازه

قرن طوفان تباهی                   قرن باران سیاهی

گریه های از ته دل                  خنده های اشتباهی

قرن غمهای حقیقی                  دلخوشی های مجازی

لحظه لحظه در ترقی                صنعت تابوت سازی

قرن تخریب تفاهم                   انفجار آشنایی

قرن مریم های موجی              لاله های شیمیایی

پاک بازی رو به کاهش           نا نجیبی در فزونی

سینه سینه در سرایت            دشمنی های عفونی

قرن تنهایی و تلخی               فصل فقر و نا مرادی

گورهای دسته جمعی             خانه های انفرادی

روی لبهای مدارا                نقش لبخندی معطل

مهربانی ها خلاصه              کینه ورزی ها مفصل

رفته تا اوج ثریا                 شاخص سر در گمی ها

در نخاع مهربانی                ترکش نا مردمی ها

رشد روز افزون خنجر          کاهش میزان مردی

نسل مجنونان عاشق            خسته از لیلا نوردی

قرن از اصلی رمیدن            قرن غلتیدن به فرعی

قرن دین را سر بریدن         با اصول ذبح شرعی

نمیخوام بگم که قدر یه دنیا دوستت دارم...

                                                         چون دنیا یه روز تموم میشه...

نمیخوام بگم که مثل گلی...

                                                       چون گل هم یه روز پژمرده میشه...

 نمیخوام بگم که سیاهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس...

                                                        چون شب هم بالاخره تموم میشه...
نمیخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...

                                                        چون اب که همیشه پاک نمیمونه...

 نمیخوام بگم که دوستت دارم... 

                                                        چون منکه اصلا دوستت ندارم...

بلکه من عاشقتم ...

                                            چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بود

می خوام برم پرينت قلبم رو بگيرم تا باورت بشه كه چقدر دوستت دارم...!!!
---------------------------------------------------------------------------
اگر مي خواي صد سال زندگي کني من مي خوام يه روز کمتر از صد سال زندگي کنم چون من هرگز نمي تونم بدون تو زنده باشم
---------------------------------------------------------------------------
من اصولآ خیلی فکر نمی کنم! اما هر وقت فکر بکنم، به تو فکر می کنم!!
---------------------------------------------------------------------------
نمي خوام بگم دوست دارم چون دوست ندارم بلكه عاشقتم!!

 نفس زندگي بايدزيست. از زندگي بهره ببريد، اما آن را به سطح يك

 كارابزار نكشيد.

زندگي هدف نيست،چرا كه معناي هدف تنزل دادن امور به سطح

وسايلي براي رسيدن به چيزهايي است و برايرسيدن به هدف هميشه

بايد قرباني داد و هر آنچه كه داريد بايد به پاي هدف‌هاي آيندهريخت.

اما عشق بخشنده است، هديه ميكند و توقعي براي دريافت ندارد. پس

بايد زيستآنهم عاشقانه

حالا با یک گیتار شکسته

منه تنها منه خسته

چی بگم دلم شکسته

باره تنهایی رو بسته

تو که رفتی ز پیشم

من اینجا تنها میشم

تنهای تنها می مونم

من دیگه عاشق نمی مونم

حالا که دوستم نداری

چرا تنهام میزاری

دوست دارم بهم بگی تو

من چه اشتباهی کردم

شایدم باور کنم من

که یه گناهی کردم

 از روزی که تو رفتی

ای کاش زبان نگاهم را می دانستی

    و با این همه سکوت

مرا به خاموشی متهم نمی کردی

    کاش می دانستی من همیشه

با زبان چشمانم با تو سخن می گویم

    چشمانی که از ندیدنت

سیل ها دارند برای جاری ساختن

    سخن ها دارند برای گفتن

غزل ها دارند برای از تو سرودن و

    عشق ها دارند برای از تو فریاد کردن

کاش می دانستی که من تو را

    دوست دارم

کاش می دانستی....

عشق نیروی است در عاشق که او را

به طرف معشوق می کشاند

 و دوست داشتن جاذبه ای است در دوست

که دوست را به طرف دوست می برد.........

عشق غذا خوردن یک حریص است......

دوست داشتن در سرزمینی بیگانه

  یافتنی است...... عشق جنون چیزی

 جر خرابی و پریشانی نیست ... اما

دوست داشتن در اوج معراج از سرحد

          عقل فراتر می رود به قله بلند افتخار......

بهت نمی گم که دوست دارم ، ولی قسم میخورم که دوست دارم

بهت نمی گم که هر چی بخوای بهت میدم ، چون همه چیزم تویی

نمی خوام که خوابت رو ببینم ، چون تو خیلی خوش تر از خوابی

اگه یه روز چشمات پر اشک شد دونبال یه شونه هستی تا گریه کنی ، صدام کن ، قول میدم اشک هاتو پاک کنم و منم با تو گریه کنم

اگه دنبال مجسمه سکوت می گشتی تا سرش داد بزنی ، صدام کن قول میدم ساکت بمونم

اگه دنبال خرابی می گشتی تا نفرت رو در اون دفن کنی ، صدام کن ، قلبم تنها خرابه وجود توست

اگه یه روز صدات کردم که بهت نیاز دارم ، نگو کجایی ، فقط یه لحظه چشماتو ببند و بهم فکر کن ...

سلام به همه دوستای گلم

اول به همه نویسندگان طلایی تبریک میگم

بعدشم برای آرمین آرزوی سلامتی میکنم

امیدوارم هرچه زود تر خوب بشه

آقا شایان من فکر میکنم شما امروز این پست رو گذاشتید

چون من دیشب ساعت 12 اومدم نبود

پس بچه ها تازه امروز دیدن و نباید زیاد توقع داشته باشید که همه بچه ها در همون لحظه بیان

باز امشب از خیال تو غوغاست در دلم

آشوب عشق آن قد و بالاست در دلم

خوابم شکست و مردم چشمم به خون نشست

تا فتنه ی خیال تو برخاست در دلم

خاموشی لبم نه ز بی دردی و رضاست

از چشم من ببین که چه غوغاست در دلم

من نای خوش نوایم و خاموشم ای دریغ

لب بر لبم بنه که نواهاست در دلم

دستی به سینه ی من شوریده سر گذار

بنگر چه آتشی ز تو برپاست در دلم

زین موج اشک تفته و طوفان آه سرد

ای دیده هوش دار که دریاست در دلم

باری امید خویش به دلداری ام فرست

خواستم زندگی کنم

راهیان را بستند

خواستم گریه کنم

گفتند کودکانه است

خواستم لبخند بزنم

گفتند دیوانه است

خواستم سخن بگویم

گفتند دروغ است

خواستم سکوت کنم

گفتند عاشق است

پس آهی بلند کشیدم

و گقتم :

« دریای غم ساحل ندارد »

بعد این همه مدت که بی تاب تو بودم

به دستای نجیبت به عشقت نرسیدم

تو رو خواستم نذاشتم کسی پاشو بذاره

توی این دل کوچیک کسی عشقی بیاره

دیدی چی شد نصیبم از همه چی بریدم

مقصد من تو بودی به تو هم نرسیدم

دیدی آخر شکستم تو غم تو نشستم

چه اشتباهی کردمم دل به دل تو بستم

بذار باور کنم تنهاترینم

بذار باور کنم کسی ندارم.

بذار باور کنم قسمت همینه

باید تو شهر غصه پا بذارم

تنها می رم تنها مییام سزای من تنهائیه

تنها شدیم منو دلم عاقبتم جدائیه

تنها گذاشتی منو تو آخر بی وفائیه

توی دلم به جون تو جات خیلی خالیه.

به تو نگم به کی بگم اینروزا دارم می میرم

انقدر آتیشم نزن قلبمو پس نمی گیرم

دعا کنون گریه گنون سرمو بالا می گیرم

همش به فکرم که یه روز تو رو دوباره ببینم

همش می گم خدا خدا تا کی باشم ازش جدا

رفته ولی دلم براش پر می زنه ی انتها

رفتن تو چیزی نبود برام به جز این غصه ها

می میرم و زنده می شم تا بگذرن این لحظه ها.

سلام به همه دوستای گلم

من از مسافرت برگشتم

وب هم که مثل هیشه سرپاس

ببخشید من الان رسیدم

خستم

فعلا این یه متن رو داشته باشید تا بعد از خجالتتون دربیام

اي عشق، اي ترنم نامت ترانه ها
معشوق آشناي همه عاشقانه ها

اي معني جمال به هر صورتي که هست
مضمون و محتواي تمام ترانه ها

با هر نسيم ،دست تکان مي دهد گلي
هر نامه اي ز نام تو دارد نشانه ها

هر کس زبان حال خودش را ترانه گفت:
گل با شکوفه ،خوشه گندم به دانه ها

شبنم به شرم و صبح به لبخند و شب به راز
دريا به موج و موج به ريگ کرانه ها

باران قصيده اي است تر و تازه و روان
آتش ترانه اي به زبان زبانه ها

اما مرا زبان غزلخواني تو نيست
شبنم چگونه دم زند از بي کرانه ها

کوچه به کوچه سر زده ام کو به کوي تو
چون حلقه در به در زده ام سر به خانه ها

يک لحظه از نگاه تو کافي است تا دلم
سودا کند دمي به همه جاودانه ها

                                                   سلام به همه

خوبید ؟

خوش میگذره؟

اول اینکه به خودم تبریک میگم که تو یه همچین وبی عضو شدم

بعدش اینکه منم مثل بقیه از برگشتن پسرتنها خیلی خوشحال شدم

و با نظر امین خان موافقم

من دارم برای یه هفته میرم مسافرت

امیدوارم وقتی اومدم یه بار دیگه رکورد زده باشید

راستی آقایون مدیر چرا وبلاگ رو توی لیست وبلاگ های یاهو و گوگل نمی زارید؟

مطمئنن اول میشه

من یه وبلاگ کل کل عضو بودم با اینکه کل کل بود ولی تو یاهو هفتم بود تو گوگل سوم

روش فکر کنید

شادترین باشید

بای

     وقتی به چشمات میرسم خیره میشم بی اختیار

بهت میگم دوست دارم برام تویی دارو ندار

ببین همه نیازمه وقتی کنارت میشینم تو هم

بگی دوست دارم عشقو تو چشمات ببینم

فقط همین نیازمه نیاز با تو بودنه

دوست دارم یعنی همین دل رو به تو رسوندنه

اگه همه دنیا نخوان تو مال من بشی

دنیا رو داغون میکنم اگه تو مال من نشی

از سر راه بر می دارم هر کی غم ما رو بخواد

حتی اگه دنیا نخواد دلم فقط تو رو میخواد

فقط همین نیازمه نیاز با تو بودنه

دوست دارم یعنی همین دل رو به تو رسوندنه

همه شعرا که سرودم جای مهربونی تو

اگه قلبتو شکستم دل من ارزونی تو

پا به پای خستگی هات دنبالت میام همیشه

اخه این دل دیوونه نباشی اروم نمیشه

فقط همین نیازمه نیاز با تو بودنه

دوست دارم یعنی همین دل رو به تو

من درياچه ايی از محبت را در کنار داشتم

و خود تشنه، تشنهء جرعه ای از آن

تو آهسته و آرام فقط نور را به من شناساندی

و من را از درياچه محبتت لبريز نمودی

حال من عابد درگاه نورم، نوری که روشن کننده زندگی من است

و لحظه لحظه تشنه،

تشنه محبت تو، ای معبودم

چون شدی افسونگر شبهای من

غم و غصه تو دلم کاری نيست

سلام

چرا پسر تنها؟

پس ما اینجا چی هستیم ؟

چغندر قند؟

ما با هم دوستیم

ما اینجا فقط برا این عضو نشدیم که مطلب بزاریم برا این عضو شدیم که باهم درد و دل کنیم

هر کسی تو دنیا یه مشکلی داره

به شکل های مختلف

اینم پست آخرت نیست

همین الان مثل پسرای خوب یه اسم خوشگل انتخاب می کنی و پستای خوشگلم میزاری

چقدر سخته که بدونیم آخرین روزه که کنارهم هستیم، برای آخرین باره که میتونیم تو چشمهای هم زل بزنیم

چقدر سخته هر دو احمقانه به هم لبخند بزنیم و بدونیم که تا چند ساعته دیگه شونه یی برای گریه هامون وجود نداره

چقدر سخته تو چشمهای همدیگه هنوز شوق موندن رو ببینیم اما غرورمون اجازه نده بگیم هنوز عاشقیم

چقدر سخته وقتی دستهای همدیگرو گرفتیم به این فکر کنیم که شاید فردا دستهای یه غریبه جای دستامون رو پر کنه

چقدر سخته وقتی برای آخرین بار همدیگرو در آغوش می گیریم و یه عالمه حرف داریم که بزنیم اما سکوت کنیم

چقدر سخته وقتی در تلخ ترین لحظه پر از گریه ایم، جوری بخندیم که در شیرین ترین لحظه ها نخندیده ایم

چقدر سخته وقتی برای آخرین بار صورت همدیگرو می بینیم،، با لبخند بگیم: آرزو دارم خوشبخت بشی،، وخداحافظ

و چقدر سخته وقتی هر کدوم به سمتی بر می گردیم و می رویم و حتی به پشت سر مون هم نگاه نمی کنیم...

و تنها چیزی که از اون همه خاطره به یادت میاد این شعره :

زندگانیم و زمین زندان ماست              زندگانی، درد بی درمان ماست

راندگانیم از بهشت جاودان                  وین زمین زندان جاویدان ماست          

گندم آدم چه با ما کرده است                که آسیای چرخ سرگردان ماست

جسم قبر، جامه قبر، خانه قبر              باز لفظ زندگان، عنوان ماست

جمع آب و آتشیم و خاک و باد             این بنای خانه ی ویران ماست

میزبان را نیز با خود می برد               مهلت عمری که خود مهمان ماست

اگه قلبمو شکستی به فدای یک نگاهت

 این منم چون گل یاس نشستم سر راهت

تو ببین غبار غم رو که نشسته بر نگاهم

 اگه من نمردم از عشق تو بدون که روسیاهم

 اگه عاشقی یه درده چه کسی این درد ندیده

تو بگو کدام عاشق رنج دوری ندیده

اگه عاشقی گناهه ما همه غرق گناهیم

 میون این همه آدم یه غریب و بی پناهیم

 تو ببین به جرمه عشقت پره پروازمو بستند

تو ندیدی منه مغرور چه بی صدا شکستم

                   گفته بودند كه برمي گردند ..

                        بر نگشتند و پس از رفتنشان ..

                                   بي جهت عقربه ها ميگردند ..

                       آه اين ثانيه هاي بي رحم چه بلايي به سرم آوردند ..

                                   نه به چشمم افقي بخشيدند..

                                                 نه ز بغضم گره اي وا کردند ..

***

اگه قلبمو شکستی به فدای یک نگاهت

این منم چون گل یاس نشستم سر راهت

تو ببین غبار غم رو که نشسته بر نگاهم

اگه من نمردم از عشق تو بدون که روسیاهم

اگه عاشقی یه درده چه کسی این درد ندیده

تو بگو کدام عاشق رنج دوری ندیده

اگه عاشقی گناهه ما همه غرق گناهیم

میون این همه آدم یه غریب و بی پناهیم

تو ببین به جرمه عشقت پره پروازمو بستند

تو ندیدی منه مغرور چه بی صدا شکستم

سلام به همه

ببخشید حق با شماست من دیر اومدم

معذرت می خوام ولی قول میدم بیشتر بیام

آخه من 5 تا وب گروهیه دیگم عضوم

اینقدر زیاده که وب خودمو فعلا تعطیل کردم

ولی امروز 2 بار اومدم

منم این عید بزرگ رو به همه تبریک میگم

و خوشحالم که توی یه گروه فعال عضو شدم

آخه تو اون یکی وب ها بچه ها یه خورده تنبلن

همش من میرم آپ می کنم

می نویسم

به یاد لحظه های انتظار

به یاد لحظه های فراغ

به یاد چشم های اشکبار

به یاد سینه های داغ دار

می نویسم

به یاد خلوت های غمبار

به یاد غروب های دلگیر

و طلوع حسرت بار

می نویسم

به یاد او که چون پرنده ای

به سوی آسمان پر کشید

چشم های منتظر را تا ابد

به انتظار خود گذاشت

سلام

خوبید؟

بچه ها منم با نظر بهار موافقم

راستی اینم بگم من دختر تنبلی نیستما

ولی چون توی چند تا وب گروهی هستم

یکم دیر به دیر می آپم

اینم یه آهنگ خوشگل

                                         از یه خواننده خوشگل