لحظه ديدار نزديك است
باز من ديوانه ام مستم

باز مي لرزد دلم دستم
باز گويي در عالم ديگري هستم

هاي ! نخراشي به غفلت گونه ام را تيغ
هاي ! نپريشي صفاي زلفكم را دست

و آبرويم را نريزي دل
ای نخورده مست لحظه ديدار نزديك است

هر که خوبي کرد زجرش ميدهند

هر که زشتي کرد اجرش ميدهند

باستان کاران تباني کرده اند

عشق را هم باستاني کرده اند

هرچه انسانها طلايي تر شدند

عشق ها هم موميايي تر شدند

سال ها می گذرد و من از پنجره بیداری کوچه یاد تو را می نگرم ، می پویم

و چنان آرامم که کسی فکر نکرد

زیر خاکستر آرامش من

چه هیاهویی است

و من از لحظه دیدار تو می دانستم

که به این درد شبی خواهم مرد

ديشب آمد پيشم و اتمام حجت كرد

ساعتي با او، راه مي رفتيم.
گفت او: ......، گفتم :.......

.هرچه گفت آخر پذيرفتم !
من نمي دانم چه صنعت كرد

ديشب آمد پيشم و اتمام حجت كرد
و مرا آخر به پايانم.....با لب پر خنده دعوت كرد.
من نمي دانم چه ها گفتم؟؟؟

 هم خوش و خندان، هم آشفتم
بعد از آن خفتم

بعد از آن خفتم.....بعد از آن خفتم