و اگر میدانستی

که چه زجری دارد خنجر از دست عزیزان خوردن

از من خسته نمی پرسیدی    که چرا تنهایی ؟

من تنها میان اینهمه  تنها تنهای تنهایم

و تنها با تنهایی توست که با تنهایی خویش سازگارم .

تا کنون  رفیقی پیدا نکرده ام که

 به اندازه ی تنهایی رفاقت داشته باشد

یادته میگفتی آبجی تنهات نمیذارم تا آخر عمر نمیزارم آب تو دلت تکون بخوره

یادته روز آخر که میرفتی هر چی التماست کردم منو با خودت نبردی می خواستی تنها بری بی معرفت ؟!!! حالا بدون تو با غم دوریت چکار کنم ؟

سلام بعد از یه غیبت طولانی دباره اومدم با یه پست خیلی متفاوت شرمنده که وبلاگو اینجوری سیاهش کردم

زندگي صحنه يكتاي هنر مندي ماست ، هر كسي نغمه خود خواند و از صحنه رود ، صحنه پيوست به جاست ، خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد

اکنون که قلبم شوق دیدار تو را دارد و حس زیبایی به نام "پرواز به سوی تو" در من جاریست،

می خواهم که لحظه لحظه ی زندگیم بوی تو را داشته باشد.

دوست دارم تا محنت های این دنیای تاریک را پشت سر بگذارم و به سویت پرواز کنم،

به سوی تو که آرام بخش قلب ناآرام و تنهای منی بودی  اما افسوس که دیگه

نیستی  یعنی دیگه هیچ وقت نمیتونی باشی

اما همیشه تو قلب من میمونی دادشی گلم

روحت شاد

ای نسیم  سحرگاهان وقتی از مزارش می گذری  به او بگو

نگاه من همواره قدمهای شتابانش را  جستجو می کند.

 ممنون میشم برای شادی روحش فاتحه بخونید

به امید اینکه هر چه زود تر بیام پیشت

خدایا!

به من کمک کن،

به من کمک کن تا عشق او را برای همیشه حفظ کنم،

خدایا!

به من کمک کن تا عاشقانه ترین نگاه ها را در چشمانش 

بریزم لطیف ترین کلمات را نثار قلب جوانش کنم.

خدایا به من کمک کن تا در معبد عشق او بهترین و 

شیرین ترین دعاگر باشم.

خدایا به من کمک کن تا سرود عشق را به هنگام طلوع 

 آفتاب هر بامداد بر لبانش جاری سازم ،آواز عشق را در 

گوشش سر دهم ،

خدایا ! بگذار او نیز مرا همچون بتی در معبد عشق 

بگذارد و پذیرا شود

نخ داخل شمع از شمع پرسید:چرا وقتی من میسوزم تو اب میشی؟؟؟شمع جواب داد:مگه میشه

کسی در قلب منه بسوزه و من اشک نریزم؟؟

از زبان معلم اين دانش آموز:

خوب نمی دانم که فاحشه ها چه کار می کنند ... ( معلومه که نمی دانی ) ولی به نظرم شغل خوبیست ! خانم همسایه ما فاحشه است (این را مامان گفت!) ، تا پارسال دلم می خواست مثل مادرم پرستار بشوم و پدرم همیشه مخالف است ...

حتی مامان هم دیگر کار نمی کند .من هم پشیمان شدم . شاید اگر مامان هم مثل خانم همسایه بشود بهتر باشد چون همیشه مرتب است و ناخنهایش لاک دارند و همیشه لباس های قشنگ می پوشد .

ولی مامان همیشه معمولیست و خانم همسایه را دوست ندارد ،بابا هم پیش مامان می گوید خانم خوبی نیست . ولی یک بار که از مدرسه بر می گشتم بابا از خانه آن خانم بیرون آمد !!!

گفت ازش سوال کاری داشته . بابای من ساختمان می سازد . مهندس است . ازش پرسیدم یعنی فاحشه ها هم کارشان شبیه مهندس های ساختمان است ؟!خانم همسایه هنوز دم در بود و فقط کله اش را می دیدم . بابا یکی زد در گوشم ولی جوابم را نداد ! من که نفهمیدم چرا کتکم زد ؟!  بعد من را فرستاد تو و در را بست ...

من برای این دوست دارم فاحشه بشوم چون فکر می کنم آدم های مهمی هستند ! مامان همیشه می گوید که مردها به زن ها احترام نمی گذراند  ولی مرد ها همیشه به خانم همسایه احترام می گذارند مثلا همین بابای من ! زنها هم همیشه با تعجب نگاهش می کنند ، شاید حسودی شان می شود چون مامانم می گوید زنها خیلی به هم حسودی می کنند !!! خانم همسایه خیلی آدم مهمی است و آدم های زیادی به خانه اش می آیند ! همشان مرد هستند و برای من خیلی عجیب است که یک زن رئیس این همه مرد باشد . بعضی هایشان چند بار می آیند !!!بعضی وقتها هم اینقدر سرش شلوغ است که جلسه هایش را آخر شب ها تو خانه اش برگزارمی کند وهمکارهایش اینقدر دوستش دارند که برایش تولد گرفتند ... من پشت در بودم که یکی از آنها بهش گفت تولدت مبارک . بابا می خواست من را ببرد پارک ، بهش گفتم امروز تولد خانم  همسایه است و گفت می داند !

 آن روز من تصمیم گرفتم فاحشه بشوم چون بابا تولد مامان را هیچوقت یادش نمی ماند ...!

تازه خانم همسایه خیلی پول در می آورد و زود زود ماشینهایش را عوض می کند ، فکر کنم چندتا هم راننده داشته باشد که می آیند دنبالش و این ور و آن ور می برند .

من هنوز با مامان و بابا راجع به این موضوع صحبت نکردم ولی امیدوارم بابا مثل کار مامان با کار من هم مخالفت نکند !!!

شکستم
نمي بخشمت...........

به خاطر تمام خنده هايي که از صورتم گرفتي...

به خاطر تمام غم هايي که بر صورتم نشاندي

به خاطر دلي که از من شکستي

به خاطر احساسي که از من پر پر کردي

به خاطر زخمي که بر وجودم نشاندي

به خاطر همه ............................

اما همه را بخشيدم بخشيدم

به خاطر عشقي که در قلبم حک کردي

دوست دارم

شاید بدانی غصه ها با من چه کردند

                                                 شاید بدانی در وجودم رخنه کردند

این واژه ها بیش از گذشته محو فردا

                                                در تار و پود دفتر من ریشه کردند

چون شیشه ها و تیشها ها با هم نشستند

                                                 قلب مرا در سینه ام صد نیمه کردند

دیدی که آخر غصه ها با من چه کردند...

همیشه بودن کسایی که بهم میگفتن عشق یعنی زندگی.میگفتن اگه عاشق نشی یعنی زندگی نکردی...

ولی بهم نگفتن اگه اسیریکی بشی دلت میسوزه....بهم نگفتن که اگه باچشاش نگات کنه انگارتموم وجودتوبه آتیش میکشه ......

بهم نگفتن که اگه تموم روزهم ببینیش بازم دلتنگش میشی ....بهم نگفتن.....نگفتن که ممکنه یه روزبذاره بره...

بهم نگفتن که توپشت سرش اشک میریزی ولی اون بی اعتنامیره.........

              نگفتن که تودیوونش میشی ولی اون بی خیالت میشه.......

حالادیگه تنهای تنهام

....

یه روز بهم گفت: می خوام باهات دوست بشم.اخه میدونی من اینجا خیلی تنهام....

بهش لبخند زدم و گفتم: اره میدونم. فکر خوبیه . منم خیلی تنهام....

یه روز دیگه بهم گفت: می خوام تا ابد باهات بمونم. اخه میدونی من اینجا

خیلی تنهام....

بهش لبخند زدم و گفتم: اره میدونم. فکر خوبیه. منم خیلی تنهام....

یه روز دیگه بهم گفت: می خوام برم یه جای دور.جایی که هیچ مزاحمی

نباشه. وقتی همه چیز حل شد 

تو هم بیا اونجا. اخه میدونی من اینجا خیلی تنهام....

بهش لبخند زدم و گفتم: اره میدونم. فکر خوبیه. منم خیلی تنهام....

یه روز تو نامه برام نوشت: من اینجا یه دوست پیدا کردم. اخه میدونی من

اینجا خیلی تنهام....

براش یه لبخند کشیدم و زیرش نوشتم: اره میدونم.فکر خوبیه. منم خیلی

تنهام....

یه روز دیگه تو نامه برام نوشت: من قراره با این دوستم تا ابد زندگی کنم.

اخه میدونی من اینجا خیلی تنهام....

براش یه لبخند کشیدم و زیرش نوشتم: اره میدونم .فکر خوبیه . منم خیلی

تنهام....

حالا دیگه اون تنها نیست و از این بابت خوشحالم و چیزی که بیشتر از اون

خوشحالم میکنه اینه که هنوز

 نمیدونه که من خیلی خیلی تنهام....

تولدت مبارک بهارـ بهاری جونم

تولد تولد تولدت مبارک

تولد تولد تولدت مبارک

بیا شمع ها رو فوت کن

که ۱۰۰ سال زنده باشی

تولدت مبارک با عطر گلهای ياس
با مرواريد و الماسيه دنيا شعر و احساس

تقويم دل ورق خورد مهراومده دوباره
تو منتظر نشستیتا گل واست بياره
 ۷اُم اين ماه         پر از عشق و اميده

دشت سرخ غرورتامروز ديگه سفيده

 

همه تو رو دوس دارنپاييز تو بهاره 

قسم به پاکی که تولد آغازیست برای یک رویا،رویایی برای زندگی.تولد آغازیست برای یک راز ،راز ماندگاری قسم به چشمان تاره که هر شب در آسمان سوسویش دل هزاران عاشق را شاد می کند تولد بهانه ایست...

بهانه ای برای خدا که بگوید جریانش همیشه است و همه همیشه خواهد بود.اما سهم من ، سهم من از تولد شاید روز دگر و فردایی باشد که هرگز بدان دست نیابم و اما سهم تو ....

سهم تو از تولد،ماندگاری ،انتظار ،رویا و زندگیست.پس به اندازه ی همه عشق ها ، به اندازه ی همه فرداها دنیایت پر از امید،مهربانی و شادمانی باد

اینم کادو
 

در ضمن من این پست رو دیروز یعنی ۷ مهر برای بهار بهاری عزیز گذاشتم اما چون عجله داشتم یادم رفت از ثبت موقت درش بیارم

 نه روز های سیاه اونقدر سنگ دل هستند و نه روز های سبز اونقدر مهربان

چه سبز و چه سرخ و چه بیرنگ همه بی وفا هستند، می آیند و می روند

ما می مونیم و جای پا ها

و ما بی وفا تر از روز ها

ما هم میریم و جای پا هامون همچنان باقی هستند.. و باد..

گوشم رو گذاشتم روی یک سنگ قبر و شنیدم که دل پوسیده ای از خاک می پرسید: باد می تونه جای پا های روی من رو هم پاک کنه؟

 خاک خندید و جواب داد می دونی چرا روی قبر ها رو با سنگ می پوشونند؟؟ و خودش ادامه داد، برای اینکه جای پای آدمها روش نمونه.

تو همونی که دلم یه عمری آرزوشو داشت

همونی که غیر اون هیچ کسی رو قبول نداشت 

تو همونی که برام قشنگ ترین بهونه بود
همونی که بهترین لحظه ی عاشقونه بود
 
تو همونی که چشام سراغ اشکاشو گرفت
اون که حتی شبای فاصله دستاشو گرفت
 
تو همونی که می گفتم مال من میشه یه روز
اون که از خاطر من نرفته یک لحظه هنوز
 
تو همونی که می خواستم باهاش عاشقی کنم
از خودم، از خودمون یه روز باهاش حرف بزنم
 
تو همونی که دلم همش به اون فکر می کنه
هیچ کسی و هیچ چیزی عشقشو کم نمی کنه
 
تو همونی که هنوز با خاطره ش جون می گیرم
تو همونی که هنوز برای چشماش می میرم
 
تو همونی که قرار نبود بدون ما بره
تو همونی که نگفت از ما یه روزی می گذره

هميشه فكر ميكردم عدد عشق يه عدد خيلي بزرگه

فكر ميكردم وقتي بخوام بگم دوستت دارم بايد بگم ۱۰۰۰ تا

۱۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰۰ تا يا بي نهايت اما الان ميفهمم عدد عشق فقط يكه!

چون همه ء چيزاي خوب دنيا يكين، خدا،خورشيد،مادر،قلب.....

پس منم يه دونه عاشقم

تو را به جای همه کسانی که نشناختم دوست دارم .
تو را به جای همه روزگارانی که نمی زیستم دوست دارم .
برای خاطر عطر نان گرم
و برفی که آب می‌شود
و برای نخستین گل‌ها
تو را به خاطر دوست داشتن دوست دارم .
تو را به جای همه کسانی که دوست نمی‌دارم دوست می‌دارم .
بی تو جز گستره‌ یی بی‌کرانه نمی‌بینم
میان گذشته و امروز.
از جدار آیینه‌ی خویش گذشتن نتوانستم
می‌بایست تا زندگی را لغت به لغت فرا گیرم
راست از آن گونه که لغت به لغت از یادش می‌برند.
تو را دوست می‌دارم برای خاطر فرزانه‌گی‌ات که از آن من نیست
به رغم همه آن چیزها که جز وهمی نیست دوست دارم
برای خاطر این قلب جاودانی که بازش نمی‌دارم

می‌اندیشی که تردیدی اما تو تنها دلیلی

تو خورشید رخشانی که بر من می‌تابی هنگامی که به خویش مغرورم

جير جيرك به خرس گفت دوست دارم

خرس گفت الان وقت خواب زمستونيه بعدا در موردش صحبت ميكنيم

خرس رفت خوابيد

اما نميدونست عمر جير جيرك فقط سه روزه!

رفيق من، سنگ صبور غم هام
به ديدنم بيا، که خيلي تنهام
هيشکي نمي فهمه، چه حالي دارم
چه دنياي رو به زوالي دارم
مجنونم و دل زده از ليلي ها
خيلي دلم گرفته از خيلي ها
نمونده از جووني هام نشوني
پير شدم، پير تو اي جووني
تنهايي بي سنگ صبور
خونه سرد و سوت و کور
توي شبات ستاره نيست
 موندي و راه چاره نيست
اگر چه هيچ کس نيومد
 به تنهائيت سري نزد
اما تو کوه درد باش
 طاقت بيار و مرد باش...
اگر بياي همون جوري که بودي
کم ميارن حسودا از حسودي
صداي سازم همه جا پر شده
هر کي شنيده از خودش بي خوده
اما خودم پر شدم از گلايه
هيچي ازم نمونده جز يه سايه
سايه اي که خالي از عشق و اميد
هميشه محتاجه به نور خورشيد

بغض نكن،گريه نكن،اگر چه غم كشيده اي

براي من فاش بكن خواب ِ بدي كه ديده اي

اگر كه اعتماد ِ تو به دست اين و آن كم است

تكيه به شانه ام بده كه مثل ِ صخره محكم است

به پاي حرفم بنشين، فقط ترانه گوش كن

جام به جام ِ من بزن، جان مرا تو نوش كن

تو را به شعر مي كشم،چو واژه پيش مي روي

مرگ فرا نمي رسد تو تازه خلق مي شوي

تو درشب ِ تولدت به شعله فوت مي كني

به چشم ِ من كه مي رسي،فقط سكوت مي كني

دست دراز مي كنم،تو را به رقص مي برم

نازكني ناز ِ تو را به روي چشم،مي خرم

اگر كسي دردل ِ توست بگو كنارمي روم

هیچ قاصدکی نیست که از یارت خبری بیاره:

از ترانه های زخمی

تا سکوت عشق

                       خستم

از بلند آشنایی

تا سقوط عشق

                      خستم

خسته ام از واژه ی عشق ُ

جمله ی دوستت دارم

خسته ام از بی همزبان مردن

در این شهر پر از آدم

خسته ام از دیوارهای این شهر خاطره خواندن

خسته از این سال های بی خاطره ماندن

خسته از تردید و باور

خسته از سنگ و بلور

خسته ام از زیر پای سایه ها مردن

خسته ام از تیغ نور

گاهی وقت ها

دلم می خواهد

تمام این دقیقه های لعنتی را

تند بشمارم تا تمام شوند جایی از زندگی ام

اما

چشم باز می کنم ومی بینم

درست مثل همین قاب ِ عکس روی ِ دیوار

ساعت هاست

چشم دوخته ام به گذر دقایقی

که هیچ گاه ِ این روزهای منجمد

انگار قصد تمام شدن ندارند ...

و بعد

مینشینم گوشه ای و بغض می کنم ....

به همین سادگی ...

به همین سختی ...

دوستت دارم

و بدان که بی دلیل تر از تمام دلیل ها

دوستت دارم

که دوست داشتن را دلیلی نیست

تو را از بس زلالی دوست دارم

 تو را از بی مثالی دوست دارم

گرچه از دوری این فاصله ها مایوسم