tanhaeih-dalha

87/08/23

دو دوست به پای پیاده از جاده ای در بیابان عبور می کردند. بین راه سر موضوعی اختلاف پیدا کردند و به مشاجره پرداختند. یکی از آنها از سر خشم ، بر چهره دیگری سیلی زد.

دوستی که سیلی خورده بود، سخت آزرده شد ولی بدون آن که چیزی بگوید، روی شن های بیابان نوشت: « امروز بهترین دوست من ، بر چهره ام سیلی زد.»

آن دو کنار یکدیگر به راه خود ادامه دادند تا به یک آبادی رسیدند. تصمیم گرفتند قدری آنجا بمانند و کنار برکه آب استراحت کنند. ناگهان شخصی که سیلی خورده بود، لغزید و در برکه افتاد. نزدیک بود غرق شود که دوستش به کمکش شتافت و او را نجات داد. بعد از آنکه از غرق شدن نجات یافت، بر روی صخره ای سنگی این جمله را حک کرد: « امروز بهترین دوستم جان مرا نجات داد. »

دوستش با تعجب از او پرسید: « بعد از آن که من با سیلی تو را آزردم ، تو آن جمله را روی شن ها ی صحرا نوشتی ولی حالا این جمله را روی صخره حک می کنی ؟ »

دیگری لبخند ی زد و گفت :« وقتی کسی ما را آزار می دهد، باید روی شن ها ی صحرا بنویسیم تا بادهای بخشش ، آن را پاک کنند ولی وقتی کسی محبتی در حق ما می کند باید آن را روی سنگ حک کنیم تا هیچ بادی نتواند آن را از یادها ببرد. »

87/08/09

« در آغاز هیچ نبود ، کلمه بود ، و آن کلمه خدا بود » .

و « کلمه » بی زبانی که بخواندش ، و بی « اندیشه » ای که بداندش ، چگونه می تواند بود ؟

و خدا یکی بود و جز خدا هیچ نبود ،

و با « نبودن » ، چگونه می توان « بودن » ؟

و خدا بود و ، با او ، عدم ،

و عدم گوش نداشت ،

حرفهایی هست برای « گفتن » ،

که اگر گوشی نبود ؛ نمیگوییم .

و حرفهایی هست برای « نگفتن » ؛

حرفهایی که هرگز سر به « ابتذال گفتن » فرود نمیارند .

حرفهای شگفت ، زیبا و اهورایی همین هایند ،

و سرمایه ی ماورایی هر کسی به اندازه ی حرفهایی است که برای نگفتن دارد ،

حرف های بیتاب و طاقت فرسا ،

که همچون زبانه های بیقرار آتشند ،

و کلماتش ، هر یک ، انفجاری را به بند کشیده اند ؛

کلماتی که پاره های « بودن » آدمی اند ...

اینان هماره در جستجوی « مخاطب » خویشند ،

اگر یافتند ، یافته می شوند ...

... و

در صمیم « وجدان » او ، آرام می گیرند .

و اگر مخاطب خویش را نیافتند ، نیستند ،

و اگر او را گم کردند ، روح را از درون به آتش می کشند و ، دمادم ، حریق های دهشتناک عذاب بر میافروزند .

و خدا ، برای نگفتن حرف های بسیار داشت ،

که در بیکرانگی دلش موج می زد و بیقرارش میکرد .

و عدم چگونه می توانست « مخاطب » او باشد ؟

هر کسی گمشده ای دارد ،

و خدا گمشده ای داشت .

هر کسی دو تا است ، و خدا یکی بود .

هر کسی ، به اندازه ای که احساسش می کنند ، « هست » .

هر کسی را نه بدانگونه که « هست » ، احساس می کنند ،

بدانگونه که « احساسش » می کنند ، هست .

انسان یک « لفظ » است ،

که بر زبان آشنا می گذرد،

و « بودن » خویش را از زبان دوست ، می شنود.

هر کسی « کلمه » ای است :

که از عقیم ماندن میهراسد ،

...

87/08/09

١-اگر یک زن برای برابری حقوق زن و مرد تلاش کند:
در امریکا به او می گویند : فمنیست
در ایران به او می گویند :تهمینه میلانی
و در عربستان او را سنگسار می کنند!

٢-اگر یک زن مورد تجاوز قرار بگیرد :
در امریکا او را به آسایشگاه روانی می برند تا او را به زندگی اجتماعی باز گردانند.
در ایران او را به آسایشگاه روانی می برند و او در آنجا خودکشی می کند!
و در عربستان او را سنگسار می کنند!

٣-اگر جسد زنی در یکی از میدان های شهر و درون یک کیسه پلاستیکی پیدا شود:
در امریکا : احتمالاً او یک زن خیابانی و بی خانمان بوده.
در ایران:احتمالاً شوهر غیرتی اش او را کشته
در عربستان: صد در صد بر اثر جراحات وارده ناشی از سنگسار به قتل رسیده است!

۴-زنان:
در امریکا اجازه دارند در پزشکی ، حقوق ، مهندسی و ... تحصیل نمایند.
در ایران اجازه دارند در پزشکی ، حقوق ، مهندسی و .... به شرط تفکیک جنسیتی تحصیل نمایند
در عربستان اجازه دارند از بین بی سوادی و سنگسار یکی را برگزینند!

87/08/02

عشق عشق می آفریند

عشق زندگی می بخشد

زندگی رنج به همراه دارد

رنج دلشوره می آفریند

دلشوره جرأت می بخشد

جرأت اعتماد به همراه دارد

اعتماد امید می آفریند

امید زندگی می بخشد

زندگی عشق می آفریند

عشق عشق می آفریند.

مارگوت بیکل / ترجمه احمد شاملو

87/08/02

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم
گفتی: فانی قریب
.:: من که نزدیکم (بقره/۱۸۶) ::.

گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم... کاش می‌شد بهت نزدیک شم
گفتی: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال
.:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد کن (اعراف/۲۰۵) ::.

گفتم: این هم توفیق می‌خواهد!
گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لکم
.:: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲) ::.

گفتم: معلومه که دوست دارم منو ببخشی
گفتی: و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه
.:: پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه کنید (هود/۹۰) ::.

گفتم: با این همه گناه... آخه چیکار می‌تونم بکنم؟
گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده
.:: مگه نمی‌دونید خداست که توبه رو از بنده‌هاش قبول می‌کنه؟! (توبه/۱۰۴) ::.

گفتم: دیگه روی توبه ندارم
گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب
.:: (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزنده‌ی گناه هست و پذیرنده‌ی توبه (غافر/۲-۳ ) ::.

گفتم: با این همه گناه، برای کدوم گناهم توبه کنم؟
گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا
.:: خدا همه‌ی گناه‌ها رو می‌بخشه (زمر/۵۳) ::.

گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو می‌بخشی؟

گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله
.:: به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵) ::.

گفتم: نمی‌دونم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم! آتیشم می‌زنه؛ ذوبم می‌کنه؛ عاشق می‌شم! ... توبه می‌کنم
گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین
.:: خدا هم توبه‌کننده‌ها و هم اونایی که پاک هستند رو دوست داره (بقره/۲۲۲) ::.

ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرک

گفتی: الیس الله بکاف عبده
.:: خدا برای بنده‌اش کافی نیست؟ (زمر/۳۶) ::.

گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیکار می‌تونم بکنم؟

گفتی: یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمت الی النور و کان بالمؤمنین رحیما
.:: ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید. او کسی هست که خودش و فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت می‌فرستن تا شما رو از تاریکی‌ها به سوی روشنایی بیرون بیارن . خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب/۴۱-۴۳) ::.

برداشت از : وبلاگ پله پله تا ملاقات خدا

87/08/02

این دیوانگی ست ...

که از همه گلهای رز تنها به خاطر اینکه خار یکی از آنها در دستمان فرو رفته است ، متنفر باشیم .

که همه رویا های خود را تنها به خاطر اینکه یکی از آنها به حقیقت نپیوسته است رها کنیم.

این دیوانگی ست ....

که امید خود را به همه چیز از دست بدهیم ، به خاطر اینکه در زندگی با شکست مواجه شده ایم .

که از تلاش و کوشش دست بکشیم به خاطر این که یکی از کارهایمان بی نتیجه مانده است.

این دیوانگی ست ....

که همه دستهایی را که برای دوستی به سوی ما دراز می شوند به خاطر اینکه یکی از دوستانمان را بطه مان را زیر پا گذاشته است رد کنیم. ..

که هیچ عشقی را باور نکنیم ، به خاطر اینکه در یکی از آنها به ما خیانت شده است ...

این دیوانگی ست ...

که همه شانس ها را لگد مال کنیم به خاطر اینکه در یکی از تلاش های مان ناکام مانده ایم ...

به امید اینکه در مسیر خود هرگز دچار این دیوانگی ها نشویم ...

و به یاد داشته باشیم که همیشه ...

شانس های دیگری هم هستند

عشق های دیگری هم هستند

دوستی های دیگری هم هستند

نیروهای دیگری هم هستند

تنها باید قوی و پر استقامت باشیم

و همه روزه در انتظار روزی بهتر و شاد تر از روزهای پیش باشیم.

87/08/02

شهسواري به دوستش گفت: بيا به كوهي كه خدا آنجا زندگي مي كند برويم . ميخواهم ثابت كنم كه اوفقط بلد است به ما دستور بدهد، وهيچ كاري براي خلاص كردن ما از زير بار مشقات نمي كند .

ديگري گفت : موافقم . اما من براي ثابت كردن ايمانم مي آيم .

وقتي به قله رسيد ند ، شب شده بود. در تاريكي صدايي شنيدند : سنگهاي اطرافتان را بار اسبانتان كنيد وآنها را پايين ببريد

شهسوار اولي گفت : مي بيني ؟ بعداز چنين صعودي ، از ما مي خواهد كه بار سنگين تري را حمل كنيم . محال است كه اطاعت كنم !

ديگري به دستور عمل كرد . وقتي به دامنه كوه رسيد ، هنگام طلوع بود و انوار خورشيد، سنگهايي را كه شهسوار مومن با خود آورده بود ، روشن كرد . آنها خالص ترين الماس ها بودند ...

مرشد مي گويد : تصميمات خدا مرموزند ، اما همواره به نفع ما هستند .

tanhaeih-dalha

AMIN KHAN - مـدیر گروه

tanhaeih-dalha

http://tanhaeih-dalha.blogfa.com

گـــروه دل نویــــسان عاشــــــق ایرونی

گـــروه دل نویــــسان عاشــــــق ایرونی

گـــروه دل نویــــسان عاشــــــق ایرونی

گـــروه دل نویــــسان عاشــــــق ایرونی

صفحه اصلی دل نویسان

عضویت و شرایط گروه

بزرگ دانلودستان گوشی -موبایلستان تکنولوژی

عاشقان 14 معصوم ع