بر دل آدم تو بودی یـــــــا علی

مایه ی فخر یتیمان تو بودی یا علی

اسلام را اکمل تو بودی یا علـــــــــی

شهر علم را در تو بودی یــــا عــــلی

مانده ام در توصیف صفاتت

مظهر عدل و عدالت

همسر دخت محمد

امیرمومنان، شیر خداوند

اسوه ی صبر و شهامت

سردار عشقی تا بینهایت؛یا علی

امید هادی

در نسیم روحانی

در زمان عاشقی

در طلوع انسانی

برایت می خوانم

برای بودنت

برای آمدن

همه عشقم تویی

همه روحم تویی

همه وجودم تویی

عشق و ایمانم مهدی

برایم در این دنیا تو می مانی

امید هادی

^{دنیا مثل زیپی هست که یک روز شروع میشه وروزی تمام}

^ولی

^{اخرت مثل اعداد هست که شروع میشود ولی تمام نمیشود}

 به ما گفتی :ای بنده با عقل و شعور و فکری که به تو دادم فکر کن و تعقل کن و در بهتر و زیباتر کردن این زمین تلاش کن اما ما...
به ما گفتی که زمین رو آباد کنید و صلح داشته باشید ولی در عوض بعضی از ما آدمات انگاری از خونریختن خوشمون میاد !

انگار دوست داریم ... چه بدونم چی فکر میکنیم که این طوری دنیا رو سفت چسبیدیم و بخاطرش این همه آدم رو میکشیم ...

خدایا درسته بعضی از آدمها ریخت خون رو دوست دارن ولی ما دوست نداریم

خودت با اونهایی که رو زمینت فساد کردن به عدالتت برخورد کن ...

غزه در خون و آتش

این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست؟

این چه شمعی است که عالم همه پروانه ی اوست؟

الهی به حرمت أن نام که تو خوانی و به حرمت أن صفت که تو چنانی ، دریاب که می توانی.

الهی، عمر خود به باد کردم و بر تن خود بیداد کردم : گفتی و فرمان نکردم ، درماندم و درمان نکردم .

الهی ، عاجز و سر گردانم : نه آنچه دارم دانم و نه آنچه دانم دارم .

الهی ، اگر تو مرا خواستی ، من آن خواستم که تو خواستی .

الهی ، به بهشت و حور چه نازم : مرا دیده ای ده که از هر نظر بهشتی سازم .

الهی ، در دلهای ما جز تخم محبت مکار و بر جان های ما جز الطاف و مرحمت خود منگار و بر کشت های ما جز باران رحمت خود مبار .

به لطف ، ما را دست گیٍر و به کرم ، پای دار ، الهی حجاب ها از راه بردار و ما را به ما مگذار .

خواجه عبدالله انصاری

خدایا
چگونه زیستن را تو به من بیاموز
چگونه مردن را خود خواهم آموخت !

خدایا

به هر که دوست میداری بیاموز
که عشق از زندگی کردن بهتر است ،
و به هر که دوست تر میداری ، بچشان
که دوست داشتن از عشق برتر !

اگر تنها ترین تنها شوم

باز خدا هست

او جانشین همه نداشته هاست

هر نفس آواز عشق میرسد از چپّ و راست
ما به فلک میرویم عزم تماشا که راست

ما به فلک بوده ایم ، یار ملک بوده ایم
باز همان جا رویم جمله ، که آ شهر ماست

خود ز فلک برتریم ، وز مَلَک افزون تریم
زین دو چرا نگذریم ؟ منزل ما کبریاست

ای بهارم ، انتظارم  ،من  زمین بی بهارم

شوره زاره  انتظارم ، شوره زارم انتظارم

چهره شکسته دارم ، روح و جسم خسته دارم

به در ویرانه دل بغض قفل بسته دارم

السلام علیک یا اباصالح المهدی ادرکنی

یه قرار :

بیاین هر کس که این مطلب رو میخونه
چه دل نویس ، چه بازدید کننده و...
برای سلامتی و ظهور امام زمان
یه صلوات از ته دل بفرسته
و به نشانه صلوات یه گل بذاره تو نظرات

عشق یعنی :
اشک تو در قنوت
خواندنش با نام غفار الذنوب

عشق یعنی :
چشم ها در رکوع
شرمگین از نام ستار العیوب

عشق یعنی :
سرسجود و دل سجود
ذکر یا رب از اعماق وجود

الو...الو...سلام

کسی اونجا نیست؟؟؟؟

مگه اونجا خونه ی خدا نیست؟

پس چرا کسی جواب نمیده؟

یهو یه صدای مهربون...مثل اینکه صدای یه فرشتس.بله.با کی کار داری کوچولو؟

خدا هست؟باهاش قرار داشتم.قول داده امشب جوابمو بده.

بگو من میشنوم .کودک متعجب پرسید:مگه تو خدایی؟من با خدا کار دارم...

هر چی میخوای به من بگو قول میدم به خدا بگم.

صدای بغض الودش اهسته گفت:یعنی خدا منو دوست نداره؟

فرشته ساکت بود.بعد از مکثی نه چندان طولانی:

نه خدا خیلی دوست داره.مگه کسی میتونه تو رو دوست نداشته باشه؟

بلور اشکی که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست و بر روی گونه اش

غلطید و با همان بغض گفت:اگه نگی خدا باهام حرف بزنه گریه میکنما.............

بعد از چند لحظه هیاهوی سکوت:

بگو زیبا بگو.هر انچه را که بر دل کوچکت سنگینی میکند بگو.

دیگر بغض امانش را بریده بود بلند بلند گریه کرد و گفت:خدا جون خدای قشنکم میخواستم

بهت بگم تورو خدا نذار بزرگ شم تورو خدا ...چرا؟این مخالف تقدیره .چرا دوست نداری بزرگ بشی؟

اخه خدا من خیلی تورو دوست دارم قد مامانم.ده تا دوستت دارم.

اگه بزرگ شم نکنه مثل بقیه فراموشت کنم؟

نکنه یادم بره که یه روزی بهت زنگ زدم؟نکنه یادم بره هرشب باهات قرار داشتم

مثل بقیه که بزرگ شدن و حرف منو نمیفهمن.

مثل بقیه که بزرگن و فکر میکنن من الکی میگم با تو دوستم.مگه ما با هم دوست نیستیم؟

پس چرا کسی حرفمو باور نمیکنه؟خدا چرا برزگا حرفاسون سخت سخته؟مگه این طوری نمیشه باهات حرف زد.....

خدا پس از اتمام گریه های کودک:ادم محبوب ترین مخلوق من... چه زود خاطراتش را به

ازای بزرگ شدن فراموش میکنه...کاش همه مثل تو به جای خواسته های عجیب من رو

از خودم  طلب میکردند تا تمام دنیا در دستشان جا میگرفت.

کاش همه مثل تو مرا برای خودم و نه برای خود خواهی شان میخواستند.

دنیا برای تو کوچک است...............................

بیا تا برای همیشه کوچک بمانی و هر گز بزرگ نشوی.....

کودک کنار گوشی تلفن در حالی که لبخند بر لب داشت در اغوش خدا به خواب رفت.........

خدایا ...

همه دنیا بخواد و تو بگی نه ، نخواد و تو بگی آره تمومه

همین که اول و آخر تو هستی به محتاج تو محتاجی حرومه

پریشون چه چیزها که نبودم ، دیگه میخوام پریشون تو باشم

تویی که زندگیم و آبروم و باید هر لحظه مدیون تو باشم

فقط تو میتونی کاری کنی که دلم از این همه حسرت جدا شه

به تنهاییت قسم که تنهای تنهام ، اگه دستم تو دست تو نباشه

اگر شما از علاقه مندان ترانه تیراژ این سریال مناسبتی هستید
میتونید در ادامه مطلب این آهنگ رو دانلود کنید

 (قصه برگ و باد)

آخرای فصل پاییز یه درخت پیر و تنها 

تنها برگی روی شاخه ش مونده بود میون برگا

یه شبی درخت به برگ گفت:کاش بمونی در کنارم

آخه من میون برگا فقط تنها تو رو دارم

وقتی برگ درختو می دید داره از غصه میمیره

به خدا راز و نیاز کرد اونو از درخت نگیره

با دلی خرد و شکسته گفت نذار از اون جداشم

ای خدا کاری بکن که تا بهار همین جا باشم

برگ تو خلوت شبونه از دلش با خدا می گفت

غافل از این که یه گوشه باد همه حرفاشو میشنفت

باد اومد با خنده ای گفت:آخه این حرفا کدومه؟

با هجوم من رو شاخه عمر هر دو تون تمومه

یه دفه باد خیلی خشمگین با یه قدرتی فراوون

سیلی زد به برگ و شاخه تا بگیره از درخت جون

ولی برگ مثل یه کوهی به درخت چسبید و چسبید

تا که باد رفت پیش بارون بارونم قصه رو فهمید

بارون گفت با رعد و برقم می سوزونمش تا ریشه

تا که آثاری نمونه دیگه از درخت و بیشه

ولی بارونم مثل باد توی این بازی شکست خورد

به جایی رسید که بارون آرزو می کرد که میمرد

برگ نیفتاد و نیفتاد آخه این خواست خدا بود

هر کی زندگیشو باخته دلش از خدا جدا بود...

   من همسن و سال پسر تو هستم ،

بی تو دنیای من ای دوست پر از تنهاییست

این غزلهای زلالی که زمن میشنوی

چشمه جاری اندوه دلی دریاییست

چند وقت است که بازیچه مردم شده ام

گرچه بازیچه شدن نیز خودش دنیاییست

دل به دریا زده تا بازهم آغاز کنم

ماجرایی که سرانجامش یک رسواییست

امشب ای آینه تکلیف مرا روشن کن

حق به دست دل من عقل و یا زیباییست

دلخوش عشق شما نیستم ای اهل زمین

به خداوند که معشوقه من بالاییست

این غزل نیز دل تنگ مرا باز نکرد

روح من تشنه یک زمزمه نیماییست

خدایا ... خدای مهربون و بزرگ من...
تموم طول سال رو گناه کردم ... بد بودم  ... شکرت نکردم ... با تو نبودم ...
حالا که مهمونی دادی ... میام تو مهمونیت ... رو سیاه میام ... خودت رو سفید بدرقه ام کن
میام تا وقتی اومدم اون دنیات ... حدالقل قدر ۳۰ روز یک سال کمتر عذاب گناهای خودم رو ببینم...

میدونم گناه کارم ... کمک کن تا تو این ماه تو این مدت ... تو این زمان آدم بشم ... و بتونم آدم بمونم

 از راه رسیدن ماه برکت و نور بر شما مبارک

خدایا...پروردگارا...کمکم کن، کمکم کن که  بتوانم پنچره ی دلم راروبه حقیقت بگشایم...

خدایا...یاریم کن که مرغ خسته دلم راکهدیری است دراین قفس زندانی است، دراسمان آبی عشق

توپروازدهم...

خدایا..پروردگارا...یاریم کن که شوق پروازراهمیشه درخود زنده نگهدارم .....

خدایا...توخود می دانی که بدترین دردبرای یک انسان دورماندن ازحقیقت خویشتن  ورهاشدن

 درگرداب فراموشی وسردرگمی

 است...پس توای کردگار بی همتا مرا یاری کن که به حقیقت انسان بودن پی ببرم تابتوانم روزبه

 روزبه تو که سر چشمه تمام

 حقیقت هایی نزدیک ونزدیکتر شوم....

خدایا...همیشه گفته ام که تورادوست دارم...حالا هم باتمام وجود فریاد می زنم:

خدایا........دوستت دارم.....دوستت دارم...دوستت دارم...

خدایا،شرمنده ام اززیادی گناهانی که انجام داده ام ،شرمنده ام.

خدایا از قدر نشناسی خودم ، ازاین که هرروباعث ناراحتی تو می شوم شرمسارم.

خدایا چه بگویم ازکدامین گناهم نزد توطلب عفوکنم.خدایابه کدامین گناه اشک شرم ازدیده جاری

سازم.هروقت که خواستم زبان به حمد وثنایت بگشایم.اشک در دیدگانم جمع شدوبغض شرم

 وپشیمانی ازگناهان دیگرمجال

 سخن گفتنم نداد.

خدایا ،مرا ازاین منجلابی که درآن گرفتارشده ام نجاتم ده.به این پرنده ی اسیر پروبالی ده تا خودش

 راازاین قفس رهایی بخشد

 وطعم آزادی ورهایی را تجربه کند .

خدایا، مرا فرصتی ده تاپاک بودن راتجربه کنم وبتوانم حتی برای یک لحظه آنچه باشم که تومی

 خواهی

خدایا، چگونه می توانم روی به سوی تو بیاورم وزبان به حمدوثنایت بگشایم درحالی که

 خودازکرده خویش آگاهم .

چگونه می توانم دوستارتوباشم درحالی که برعهد وپیمانی که باتو بسته ام وفادارنبوده ام.

چگونه می توانم طلب عفو وبخشش کنم درحالی هنوزشعله های عصیان دردرونم فروزان است.

بارلاها،چگونه می توانم روی بهتوبه آورم درحالی که اسیرهواهای نفسانی خویشم.

بارلاها،توازعلاقه ی من نسبت به خودات آگاهی ومی دانی که چقدرمشتاق رسیدن توام ولی هروقت

 که تصمیم گرفتم که به سوی توبیایم گناه به سراغم آمدومراازتو دورساخت.

همیشه آرزویم این بوده است که حتی برای یک روزکه شده آنچه باشم که تو می خواهی وآنچه کنم

که تو می پسندی ولی افسوس این نفس سرکش تا کنون مجال برآورده شدن این آرزورابه من نداده است.

بارلاها، می ترسم، ازخویش وازاین سرنوشتی درانتظارمن است می ترسم.ازاین بیابان وشوره

 زاری که درپیش روی من است

 می ترسم.می ترسم که مرگ به سراغم بیا یدآرزوی رسیدن به تورااین باراوارمن بستاند.

پس ای پروردگاربی همتا  به لطف وکرم خویش مراازمرداب رهایی ده وتوانی ده خویشتن را

از هرچه بدی است پاک کنم.

خدایا به من فرصتی ده تاعاشق بودن راتجربه کنم

نمی دانم چه می خواهم خدايا

به دنبال چه می گردم شب و روز

 چه می جويد نگاه خسته من

چرا افسرده است اين قلب پر سوز

ز جمع آشنايان می گريزم

 به كنجی می خزم آرام و خاموش

نگاهم غوطه ور در تيرگی ها

به بيمار دل خود می دهم گوش

 گريزانم از اين مردم كه با من 

 به ظاهر همدم و يكرنگ هستند

 ولی در باطن از فرط حقارت

به دامانم دو صد پيرايه بستند

از اين مردم كه تا شعرم شنيدند

برويم چون گلی خوشبو شكفتند

ولی آن دم كه در خلوت نشستند

 مرا ديوانه ای بد نام گفتند

 دل من ای دل ديوانه من

 كه می سوزی از اين بيگانگی ها

 مكن ديگر ز دست غير فرياد

 خدا را بس كن اين ديوانگی ها

گرگان درنده گناهانم مرا به دامن عفو تو آویخته اند، مرانم.

و خطاهایم مرا به کوچه اغماض تو کشیده اند، مخواه که نمانم.

نادرستی رفتارم مرا در زیر سایه پرده پوشی تو نشانده است، به کس منمایانم.

آلودگیم مرا به چشمه عفو تو گسیل داشته است، راضی مشو که تشنه بمانم.

خدایا!

من از بیم کیفر تو و وحشت انتقام تو، نیز به تو پناه آورده ام.

مولای خویش را آزرده ام و از ترس مجازات او دامن خود او را چسبیده ام.

گل را شکسته ام و به دامان باغبان پناهنده شده ام.

آب فطرت خویش گل آلود کرده ام و خالق را به شفاعت می طلبم.

خدایا!

نافرمانی تو کرده ام و از بیم نگاه خشم آلود تو به زیر شولای مهر تو پنهان می شوم.

گریز گاهی جز به سوی تو نیست.