گـــروه دل نویــــسان عاشــــــق ایرونی

tanhaeih-dalha — Thu, 17 Dec 2009 16:37:08 GMT

میگن و من شنیدم ، منم میگم تا شما هم بشنوین :

یه ساعت آفتاب که بتابد ،
خاطره آن همه شبهای بارانی از یاد میرود ،
این است حکایت آدمها و فراموشی ...

دوستاتون رو هرگز فراموش نکنید

چی بگم ؟!!

tanhaeih-dalha — Thu, 17 Dec 2009 16:29:13 GMT

سلام

حال و احوالتون خوبه ؟ چه خبر ؟ میدونم ... میدونم مدیر کمکاری مثل من نوبره ! خودم میدونم !

راستی اول از همه چی تسلیت میگم به سپیده خانم بخاطر از دست دادن عزیزشون - روحش شاد -

بعد :

یه تسلیت به همه برو بچه ها به مناسبت از راه رسیدن ماه محرم

بعد :

باور کنید اصلا نمیتونم آپ کنم ... باور کنید هربار 5 دقیقه هم بیام نت برا یه کار دیگه یه سر به گروه میزنم ولی امسال شرایط درس و کلا شرایط جوری نیست که بتونم زیاد آپ کنم امیدوارم ببخشید!

در ضمن از همه کسایی که میان و آپ میکنن یا اصلا سر میزنن ممنون - یه وعده قدیمی : بیشتر میام و درستش میکنم (سعی میکنم)

موفق و سالم سربلند و پیروز باشید - Amin Khan مدیر کمکار !

مرگ و تنهایی...

sapedeh — Tue, 15 Dec 2009 17:56:30 GMT

تو از هیاهوی آفاق دور می آیی

من از حضور پر از شور و حال تنهایی

مرگ

تکرار مکرر یک حقیقت

زندگی

اجبار به بقا

انسان،

بقا برای تکرار حقیقت...

همیشه بدبختی فاصله بین دو تا خوشبختی است

sapedeh — Tue, 15 Dec 2009 17:53:49 GMT

و اگر میدانستی

که چه زجری دارد خنجر از دست عزیزان خوردن

از من خسته نمی پرسیدی که چرا تنهایی ؟

من تنها میان اینهمه تنها تنهای تنهایم

و تنها با تنهایی توست که با تنهایی خویش سازگارم .

تا کنون رفیقی پیدا نکرده ام که

به اندازه ی تنهایی رفاقت داشته باشد

یادته میگفتی آبجی تنهات نمیذارم تا آخر عمر نمیزارم آب تو دلت تکون بخوره

یادته روز آخر که میرفتی هر چی التماست کردم منو با خودت نبردی می خواستی تنها بری بی معرفت ؟!!! حالا بدون تو با غم دوریت چکار کنم ؟

مرگ تکرار مکرر یک حقیقت

sapedeh — Tue, 15 Dec 2009 17:36:18 GMT

سلام بعد از یه غیبت طولانی دباره اومدم با یه پست خیلی متفاوت شرمنده که وبلاگو اینجوری سیاهش کردم

زندگي صحنه يكتاي هنر مندي ماست ، هر كسي نغمه خود خواند و از صحنه رود ، صحنه پيوست به جاست ، خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد

اکنون که قلبم شوق دیدار تو را دارد و حس زیبایی به نام "پرواز به سوی تو" در من جاریست،

می خواهم که لحظه لحظه ی زندگیم بوی تو را داشته باشد.

دوست دارم تا محنت های این دنیای تاریک را پشت سر بگذارم و به سویت پرواز کنم،

به سوی تو که آرام بخش قلب ناآرام و تنهای منی بودی اما افسوس که دیگه

نیستی یعنی دیگه هیچ وقت نمیتونی باشی

اما همیشه تو قلب من میمونی دادشی گلم

روحت شاد

ای نسیم سحرگاهان وقتی از مزارش می گذری به او بگو

نگاه من همواره قدمهای شتابانش را جستجو می کند.

ممنون میشم برای شادی روحش فاتحه بخونید

به امید اینکه هر چه زود تر بیام پیشت

با کدامین تصویر؟

omid — Sun, 25 Oct 2009 19:48:54 GMT

این همه فاصله

تو بگو چگونه بگویم دوستت دارم

با کدامین تصویر تو صحبت کنم

خودت که نیستی!

فاصله های دور

و لحظه های من و تصویرت

و کاش دیوار به دیوار

خانه به خانه

وقتی دنبال تو گشتم

خانه ای تو را داشت

و من تو را

چه خوب است هوای خانه ای که تو را دارد

امید هادی::خردادماه 1388

وبلاگ ما

omid — Tue, 20 Oct 2009 08:54:18 GMT

وبلاگ ما مثل کوچه ای سرد ،خالی از پرنده هاست

موسیقی وبلاگ ما حس غریبی دارد

مثل کوچه های شاد کودکی هاست که دیگر همدمی ندارد

وبلاگ ما شاید کمی تنهاست...

بدون نام::بدون تاریخ

27 مهر تولده 2 تا از دوستان ... هر چند غائب

tanhaeih-dalha — Mon, 19 Oct 2009 13:16:18 GMT

تولد دو دوست قدیمی که زمانی خیلی بودن و حالان یستن رو تبریک میگیم

( من از عوض همه)

1.آنتیک بابا !!!
2.رضا - غریب

Happy Birth Day To U

تولدتون مبارک

عذر خواهــــــــــــــــــی

tanhaeih-dalha — Mon, 19 Oct 2009 12:49:18 GMT

یه معذرت خواهی به همه کسایی که میان و نمیان بدهکارم !

ببخشید که دیگه سری به گروه نمیزنم ! راستش نه دیگه حال و حوصله ای مونده برام و نه این درس و کار و بار زندگی رخصت همنشینی میده !
آقا امید هادی از شما هم عذر می خوام یه قراری داشتیم با شما که نشد عملیش کنیم ... شرمنده ...
شرمنده از گل روی همه برو بچه هایی که معرفت داشتن و اومدن !

سعی میکنم وقت پیدا کردم بیام ... هر چند میدونم اگه نبینیدم خوشحالترین !

لحظه لحظه تون قشنگ - سلامت و موفق و سربلند باشید - بدرود تا درودی دگر در دمی دگر !!!

امضا : مدیر تنبل

قصه من و دل غم ساختن (1)

tanhaeih-dalha — Mon, 19 Oct 2009 12:41:18 GMT

شما که بهتر از خودم میدونید من بلد نیستم بنویسم ! ولی گاهی اوقات بعضی مسائل اونقــدر رو آدم فشار میارن فشار میارن که آدم به کارهایی رو میاره که خودشم باورش نمیشه ...

خاطراتم دارن آزارم میدن . نمیذارن فراموشش کنم . نمیزارن یه لحظه از یادم بره ! شاید واسه اینه که خودمم واقعا نمیخوام فراموشش کنم ... نمی خوام نه ! راستش نمیخوام فراموشش کنم چون واقعا دوستش دارم !
اوایل که این طوری نبود !

سخته از بچگی با یکی بزرگ بشی ... چند سال بعد از اونکه خودتو شناختی عاشقش بشی ... یه مدت باهاش بگردی و خوش باشی و فکر کنی اون هم دوستت داره و وقتی به اوج امید و آرزو برسی یهو همه چی مثله آوار ... مثل آوار تو یه خونه به ظاهر محکم و در باطن ضعیف به یه زلزله که خودت ندونی از کجا اومد سرت خراب شه ! سخته ... سخت ! تو یه لحظه ببینی نه تو هستی نه او و عشقتون !

این طوری فکر میکنم و با خودم میگم :

عشق و عاشقی و دل باختن !
همه باشد بهر دل غم ساختن !

بارها از خودم سوالاتی رو میپرسم که تو جوابش هر عقل و منطقی قفل میکنه ؟

چرا این طوری شد ؟ ... واقعا دوست داشتنی در بین نبود ؟ پس چرا اومد ؟

به قوله خودم که میگم :

اگه قرا بود که بری ، چرا تو پیشم اومدی ؟

چرا نشستی پیش من وقتی کنارم اومدی ؟

اما وقتی به جوابشم فکر میکنم بعضی وقتها از خودم بدم میاد که چرا باورش کردم شاید بازیم داده !
بعضی وقتها میگم شاید کاری کردم که بدش اومده و لج کرده ... آخه متولد اردیبهشته و لــــــج باز !

بعضی وقتها میگم شاید مجبور شده این طوری رفتار کنه ...
بعضی وقت ها .... و هزار تا از این بعضی وقتها ، سوال ها و جواب ها ! آخرشم هیچی !

هر وقت که می خوام بگم من اشتباه کردم و فقط فکر میکردم که دوستم داشته یاده کاراش و خاطرات و حرفاش میوفتم و می بینم بابا اینکه از من مشتاق تر بود که ... این بوده که همش دور و برم بود !

این بود که زودتر از من دلتنگ میشد !

وقتی تو باغ بودیم اون بود که همه رو ول میکرد و به زور مجبورم میکرد که باهاش والیبال تمرین کنم !

یعنی آدما این قدر متغیرن ؟ تا این حد ؟ همون آدم الان دیگه جواب سلامم درست و حسابی نمیده !

شاید پیش خودت برگردی و بگی خوب اینکه دلیل نمیشه بابا ... برو پی کارت ...
تو جوابت میگم : اشتباه نکردم ... چیزی بالاترین از این هست که خودش بگه ؟ بالاتر از این هست که خودت و بقیه تو چشات و چشاش ببینن و بهت بگن ... بالاترین از این دلیل هست ؟؟؟

اون همه محبت چی شد خدایا .... ؟ چرا این طوری شد ؟

آخه چرااااااااااااااااااا ؟ نمیدونم ... نــــــــــــمیدونم و این یکی از بدترین ندونستن هاست !

ادامه دارد تا بار دگر ...